.:تنها در تاريکي:.

دوستی با شما رو دوست دارم

سلام.

من دو يا سه روز نيستم.

دلم ميخواد من طوری رفتار کنم که اگه يک روز نيومدم٬همه ناراحت بشن.منظورم اينه که همه من رو دوست داشته باشن.

واقعا از صميم قلب ميگم که از موقع راه اندازی اينجاآرامش بيشتری نسبت به قبل دارم.

دوستايی که اينجا دارم با اينکه کم هستن٬ولی همه بی ريا با آدم حرف ميزنن.در واقع من خيلی تنها هستم.شايد با دو تا يا سه تا از بچه های قديم رابطه داشته باشم.

توی اين جامعه همه چيز(بيشترش)بر پايه ماديات بنا شده.و ماديات هم هيچ وقت جای احساس رو نميگيره.

اين با نوشته هاش من رو جذب وبلاگ کرد.و بيش از يک سال ميشه که من همش ميام توی وبلاگهای بچه های هم وطن.يا بهتر بگم هم زبون.با شماها احساس بهتری دارم.همديگه رو نميشناسيم٬ولی خيلی حرفها رو به هم ميزنيم.اين رابطه ميتونه خيلی صميمی به حساب بياد.

ديگه کار دارم و بايد برم.

چند روز از دستم راحتين.خوش به حالتون.من که نميتونم از دست خودم راحت بشم!

خدا نگهدار...

   + محمد ; ٢:٤٤ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢۸ بهمن ۱۳۸٢
comment نظرات ()
طراح قالب :: قالب های وبلاگ