.:تنها در تاريکي:.

 

سلام.

فقط اين رو بگم که خوبم.

فکرش رو بکنيد...

ما تا وقتی که سالم هستيم قدرشناس نيستيم.ولی وقتی که مريضی لاعلاج ميگيريم٬حاضر ميشيم که دنيا رو در برابر سلامتی بديم.

عيب ما آدما اينه که همه فکر ميکنيم عقل کل هستيم و بقيه اشتباه ميکنن.در حالی که ما خودمون اصلا امکان اشتباه نداريم.

خوبه که آدم يکی رو داشته باشه که با اون درد و دل کنه.من دارم.شخصی که از دنيا برام عزيزتره.يک برادر خوب.آرزو ميکنم که هميشه در کنارم بمونه با وجود بسياری اختلافات فکری و اعتقادی که گاهی بينمون پيش مياد.

   + محمد ; ۱:٤٠ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٤ خرداد ۱۳۸٤
comment نظرات ()
طراح قالب :: قالب های وبلاگ