.:تنها در تاريکي:.

ماشين کيلو چنده؟

نميدونم.....................

راستی چرا؟

اصلا حال خوبی ندارم.

احساس ضعف در وجودم داره ريشه ميکنه.ولی من بازم سعی ميکنم جلوش بايستم.بازم شکستش ميدم.نميدونم چند بار ميتونم مقاومت کنم.ولی يه چيز رو خوب ميدونم:

      

 

           انسان به اميد زنده ميمونه.

 

و من هميشه به آينده اميدوارم.

قراره اگه وضع مالی درست بشه يه سمند بخره برام.البته اونم از ۲ سال پيش داشته.دست کسی بوده.ولی من دلم پرشيا ميخواد.خوب دوست دارم.خودش گفت تو از همه بهتری.يعنی اينقدر ارزش دارم براش که به من اين حرف رو بزنه.

بابا:

                 با اينکه شايد فاصله ما زياد باشه.ولی بدون من هميشه دوست دارم.

لذت اون ماچی که اون روز ازت خوردم از همه چيز دنيا برام عزيزتره.جتی اگه تمام ماشينای دنيا مال من باه ولی شما ناراحت باشی٬من نميخوام اونا رو.واقعا ميگم.

تمام دنيا واسه من يک طرف و بابامم يک طرف ديگه.تازه سنگين تر.ناراحتی من واسه شماست.و مامان که بهترين مادر روی زمينه و بهترين همسر برای شما.

اينو بدون بابا:

 

                       واقعاً دوستت دارم.

 

 

 بدرود.

   + محمد ; ٤:٠٤ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱٢ خرداد ۱۳۸۳
comment نظرات ()
طراح قالب :: قالب های وبلاگ