۳ سالگی يک ۲۵ ساله

تا حدودی تونستم همه رو متقاعد کنم که تا تکلیف کار و تحصیلم رو مشخص نکنم٬ازدواج نخواهم کرد.

نمیدونم چرا خانواده‌ها اینقدر علاقه دارن که زود بچه‌ها رو بفرستن دنبال همسر‌داری.

وقتی یکی آمادگی و توانش رو نداره باید بهش زمان داد.

فعلا تا زمانی که به حدی از استقلال نرسم یکی دیگه رو اسیر خودم نخواهم کرد.حتی اگر قرار باشه از تنهایی بمیرم کار درستی نیست.

تصمیم گرفتم دوباره شروع به کار کنم.در یک آژانس که حس کنم دارم دنبال علاقه شخصی خودم هم میرم.اگر پیدا بشه البته!!!

****************

سه سال از عمر این وبلاگ گذشت!!!

نمیدونم ادامه خواهم داد یا نه.ولی اینجا خیلی چیزها بهم آموخته٬دوستان خوبی بهم معرفی کرده٬من رو به زندگی برگردونده و من به اینجا مدیونم.

+ محمد ; ۸:٥٦ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٢٩ آبان ۱۳۸٥

.:تنها در تاريکي:.