.:تنها در تاريکي:.

روزی که اینجا رو آغاز کردم فکر نمی‌کردم که ۴ سال بعد هنوز هم به نوشتن ادامه میدم.

نویسنده خوبی نبودم و نیستم.

ولی اون چیزی رو می‌نویسم که از دل خودم میاد و بهش ایمان دارم.

از این وبلاگ دوستای زیادی پیدا کردم که هیچ وقت نداشتم.

دنیایی رو تجربه کردم که تازگی داشته با خاطره‌های خوب و نه چندان خوب...

خیلی یاد گرفتم و این رو به خیلی‌ها مدیون هستم.

اینجا هم تونستم مثل دنیای واقعی دوست داشته باشم و عشق بورزم.

دنیای من دنیای متفاوت و غریبی بوده

از همه دوستانی که به وجودم گرما بخشیدن با تمام وجودم ممنونم و امیدوارم همیشه شما رو در کنارم احساس کنم با خاطره‌های شیرین.

اینجا برای من فراتر از یک دنیای مجازی بوده و هست.

+ محمد ; ٩:٤٢ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢٩ آبان ۱۳۸٦