با یک روز دیرکرد

عادی و با خونسردی آغاز شد.

خیلی دوستان گلم به یادم بودن.بعضی خیلی دارای احترام.

عزیزی که با بیداری تبریکش رو هم گرفتم.

مهم نیست چند ساله شدم.مهم اینه که به فردی رسیدم که حس می کنم میشه برای باقی سالهای زندگیم در کنارش باشم.امیدوارم این طور باشه.

باز هم خودم دیرتر از دیگران به خودم تبریک میگم.

+ محمد ; ٢:٤٢ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢٦ آبان ۱۳۸٩

.:تنها در تاريکي:.